Deddf Iaith a’r sector breifat

Dwi angen arweiniad. Mae’r holl sylw i “sgandal fawr” Thomas Cook yn gwneud i mi feddwl i ba raddau fyddai deddf iaith newydd yn gallu gwneud unrhyw wahaniaeth mewn sefyllfaoedd fel hyn.

Wrth gwrs dwi’n credu’n gryf bod angen i gyrff cyhoeddus gynnig gwasanaethau cydradd yn y Gymraeg a’r Saesneg ac os oes angen deddf iaith newydd i sicrhau bod hynny’n digwydd ymhob corff a gwasanaeth cyhoeddus, dwi’n cefnogi 100%.

Ond mae’r sector breifat yn fwy cymhleth, siawns. Oes mae angen annog cwmniau i ddefnyddio’r Gymraeg ac, yn wir, i’w hyrwyddo hi. Ac oes, mae angen deddfwriaeth i sicrhau nad oes gwahaniaethu annheg yn erbyn pobl sy’n dymuno siarad Cymraeg. Ond heblaw am osgoi gwahaniaethu, fedrwn ni yn wirioneddol wneud unrhyw beth heblaw annog?

Chris Cope has got it all wrong!

Heno roedd rhaglen ar S4C am Chris Cope. Chwarae teg iddo fo am ddysgu Cymraeg a symud i Gymru o Minnesota. Dwi’n ei edmygu’n fawr. Ond yn bersonol dwi eisiau ffarwelio a Chymru a symud i fyw i’r Unol Daleithiau!

Siawns bod gen i fantais yn barod. Dwi eisoes wedi dysgu’r iaith! Fydd dim angen i mi boeni am broblemau cyfathrebu a cyn pen chwinciad mi fydda i’n gallu ymdoddi i’r gymdeithas a bod yn Americanwr go iawn.

Diolch i dechnoleg fodern, erbyn hyn wrth gwrs fydd dim angen i mi droi fy nghefn yn llwyr ar Gymru, chwaith, ac mi fydda i’n gallu gwrando ar Radio Cymru, gwylio S4C, mwynhau BBC Cymru’r Byd, blogio a chysylltu hefo teulu a ffrindiau pryd bynnag dwi eisiau.

Felly, beth amdani? Fydd hi’n bosibl i mi fynd unwaith ac am byth, bod yn Americanwr ond peidio colli gafael yn llwyr ar fy Nghymreictod?

“David, it’s over to you…”